GÖNLÜMLE BAŞ BAŞA DÜŞÜNDÜM DEMİN
ARTIK SİHİRSİZ BİR NEFES GİBİSİN
ŞİMDİ TA İÇİNDE BOMBOŞ KALBİMİN
AKİSLERİ SÖNEN BİR SES GİBİSİN
MAZİYE KARIŞIR SEVDA YEMİNİM
BİR ANDA UNUTTUM SENİ EMİNİM
KALBİMDEN KALBİNE YOK BİLE KİNİM
BENCE ARTIK SEN DE HERKES GİBİSİN...

Unutmak, yıldızların ciğerine saplanan Bir lâle yaprağına gömmektir sevgiliyi

Unutmak, bir kaktüsün küllerinde ansızın Alevli bir tapınak eylemektir sevgiyi

Unutmak, semendere zehir sunmaktır, gülüm Taş dolu yüreklerin lügatinde bulursun

Unutmak, sessizliğe yine kanmaktır, gülüm Unutulursa şair, sen de unutulursun

Bir dağın bir kuyuya tohum ektiği yerde Balığın yüzgecinden irin döktüğü yerde Kralın, kölelerin emrinde yürüdüğü Geminin bir köpükte okyanus aradığı Ay'ın arzı terkedip gökte durduğu ânda Serseri bir kurşunun ay'ı vurduğu ânda Başını ellerinin arasına al ve dur İşte o lahza gülüm, bu can seni unutur

Unutmak, bir saatin kırılan camlarında Zamanı çürüterek öldürmektir sevgiyi

Unutmak, bayramlığı giydirilen çocuğun Aldatılan göğsünde vurmaktır sevgiliyi

Unutmak, bir ülkenin tozlu kaldırımlarında Taşlara boğdurmaktır yağız atlı yiğidi