Çocuklar anında çözüm ister, stresli anababaların da çoğu böyledir; fakat kural olarak bu olası değildir, çünkü anlaşmazlığa demokratik bir çözüm bulmak zaman alır ve konuyu sakin bir şekilde düşünecek ve tartışacak beyinlere gerek vardır.

Bu nedenle, bir süre onu anlayışla karşıladığınızı ifade eden sözleri ("... yapmak istediğini biliyorum."/ "Çok sinirli olduğunun farkındayım, ama ...") tekrar edin ve "Kırık Plak" tekniğini uygulayıp, konu hakkında "daha sonra" konuşmak istediğinizi tekrar tekrar söyleyin.

Stresle başa çıkma ile ilgili kurslar, artık başarılı şirketlerin eğitim programlarının en önemli bölümünü oluşturuyor. Eminim bu gelişme, yöneticilerin birdenbire fedakâr insanlar olmalarından kaynaklanmıyor. Bu insanlar, sadece stresle başa çıkmayı öğrenmenin randımanı arttırdığını farkettiler. Anababalann da aynı dersi almasında yarar görüyorum. Üstelik onların yaşadığı stres, iş yaşamındaki stresten çok daha yoğundur. Anababalık görevi fiziksel, duygusal ve zihinsel olarak çok fedakârlık gerektirir. Üstelik kendinizi kötü hissettiğiniz durumlarla başa çıkabilmek için, yaptığınız fedakârlıkların ödülünü de çok geç alırsınız.

Stresle başedememenizin çocuklarınızın özgüven kazanmasında ne tür olumsuz etkileri olur? iki önemli etkisi olduğu kanısındayım: ilki çok stresli iken, yeterince sabırlı olamayıp davranmanız gerektiği gibi davranamamak. Örneğin, çok stresliysek:

- çocuğumuz ayakkabısını bağlamaya çalışırken, sabredemeyip biz bağlarız.
- çocuğumuzun oyuncaklarıyla yaptığı "şahane" kaleyi farketmeyip, sadece yerdeki dağınıklığı görürüz.