diye sormuş..

kadın başını kaldırmadan,
-hiç bişiy dilemem!ben,gül yüzlü yusuf'un dilencisiyim.ömrüm boyunca onu diledim.var git başımdan!beni benimle,beni aşkımla,beni yusuf'umla başbaşa bırak...

yusuf yavaşşça eğilip kadının yanına çökmüş,

-yusuf'u kimden dilersin?

diye sormuş.

kadın yine başını kaldırmadan,

-yusuf'u,yusuf'un rabb'inden dilerim

deyince..

gözleri dolmuş yusuf'un.

-yusuf'un rabb'i onu sana verse ne yaparsın?

deyince..

bu defa züleyha'nın gözleri dolmuş,başlamış ağlamaya..

-şu halimi görmüyormusun?ihtiyarladım!eski züleyha'dan bir eser kalmadı.belim büküldü..gözlerimin feri söndü.yusuf beni bu halimle ne yapsın?

deyince..

yusuf kadının başını elleriyle kaldırmış ve o güzel sesi ile,

-bana bak

demiş.

kadın utanmış,bakamamış..

yusuf bi daha tekrarlamış o şahane,o güzeller güzeli sesi ile..

-bana bak..

züleyha bir an kafasını kaldırmış ve göz göze gelmişler..

o,yıllardır aradığı sevgilisini karşısında gören zülayha,bir anda dili tutulmuş

-yusuf...

diyebilmiş,başka bişey diyememiş.

kadının bu halini gören yusuf,gözyaşları içersinde ellerini semaya açtı ve yaradana yakardı..

-ey alemleri yaradan rabbim!beni kuyuya atıp öldü diyen kardeşlerimi bağışladın..bana iftira atıp zindanlara düşüren şu kadınıda bağışla!
çünki o;bende senin güzelliğini gördü.ona meftun oldu.onu lütfunla lütuflandır!ona eski güzelliğini geri ver!

yusuf daha dua'sını bitirmeden,hikmetinden sual olunmayan rabbim,o ihtiyarlamış kadını bir anda 18'lik taptaze züleyha haline getirdi.

yusuf ile züleyha,öbür dünyada aşklarını ebediyen yaşamak üzere son nefeslerine kadar birbirlerini sevmişler..