bu siir güzel bir ekleme olmus, yüreginize saglik.

Bir İstanbul Gönderiyorum Sana

Bir İstanbul düşle küçük kız.
Hiç umudunu yitirmeden.
Sen istediğin müddetçe,
İstanbul seni bekleyecek.

Sultanahmet At meydanı,
Rüyalarının süsü Mavili cami
Bütün dokularını dolduracak tarih,
İstanbul surları, ve Fatih’in kılıcı,
Ulubatlı Hasan. İste küçük kız.

İstemek görmenin yarısıdır.
İnanıyorum ki sen rüyalarında,
Sabah kahvaltını martılara simit verirken,
Kız Kulesinde yapacaksın.

Ayasofya vapurlar suları mavi Boğaziçi,
Ve bu güzelliklere aşık küçük kız.
Kahırlara kapılma olmadı deme,
Olacak göreceksin bu gün sen,
Köyünün dağında, ben ise İstanbul’un bir köyünden,
Bir İSTANBUL gönderiyorum sana.
Tuğrul Ahmet PEKEL

Günler Geçiyor

Günler geçiyor
Herşey daha dün gibi
Maziye baktım da yine
Günler geçyiyor deliler gibi

Mevsim dönüyor
Nisan yağmurları öncesi
Son kez görsem diyorum
Bir yudum seni

Hasret bir bulut geldi gitmiyor
Sensiz ne kadar bensizim kimse bilmiyor
Alsam başımı gitsem diyorum
Gittiğim her yerde hasretin terketmiyor

Hangi rüzgar bana senden haber getirir
Yaralı bir kuşun kanadında kırık bir tüy gibiyim
Hangi rüzgar sana benden selam götürür
Kıyıda külü, geçmişe ağlayan, sönmüş bir ateş gibiyim

Dağlar duman olmuş,Gönül, dağlar gibi ol...
Küsme bırakıp gidenlere
Bir gün çözülür tüm tılsımlar
Bir gün yıkılır duvarlar
Aşkın gücünü bilenlere

Ayna..

buna yürek dayanirmi, hic sevmedende aci cekmek...